کد قابل ارسال از یک ناوگان کاری، بدون ارسال رازهای آن
ارسال
کیت‌های ما از کدی می‌آیند که ناوگان خودمان را اداره می‌کند؛ جایی که فایل‌های پیکربندی شامل کلیدهای API، توکن‌ها، رمزهای عبور صندوق پستی و شناسه‌های حساب هستند. کیتی که یکی از این‌ها را فاش کند، از نداشتن کیت هم بدتر است؛ بنابراین هیچ فایلی تا زمانی که سه اسکنر روی سه ماشین هیچ موردی پیدا نکنند، فشرده (zip) نمی‌شود.
چه چیزی وارد می‌شود
بسته‌بند فقط فایل‌هایی را کپی می‌کند که در مانیفست کیت نام برده شده‌اند، نه کل پوشه‌ها را، و کش‌ها، پشتیبان‌ها و تاریخچه کنترل نسخه را حذف می‌کند. مثال‌ها و تست‌ها از محصولات و اعداد ساختگی استفاده می‌کنند، نه از محصولات و اعداد واقعی ما.
اسکن‌ها
- روی ماشین بیلد: فایل‌های آماده‌سازی‌شده برای یافتن مقادیر واقعی رازهای ناوگان (132 مورد در آخرین بیلد) و برای اثر انگشت SHA-256 از 16,259 رشته راز از ایستگاه کاری ما جستجو می‌شوند. فقط اثر انگشت‌ها جابه‌جا می‌شوند؛ رازهای ایستگاه کاری هرگز از آن خارج نمی‌شوند.
- روی دو ماشین دیگر: همان فایل‌ها به هر کدام ارسال شده و در آنجا در برابر رازهایی که آن ماشین دارد (498 و 129 مقدار) جستجو می‌شوند، سپس حذف می‌گردند.
- همه‌جا: الگوهایی برای فرمت‌های کلید، آدرس‌های خصوصی و داده‌های شخصی.
- پیش از آنکه هر کدام از این‌ها محسوب شود: هر اسکنر ابتدا روی قناری‌های کاشته‌شده اجرا می‌شود و باید همه آن‌ها را (23 مورد در هر اجرا) پیدا کند، وگرنه بیلد متوقف می‌شود.
یک یافته، بیلد را متوقف می‌کند. پس از آنکه نسخه‌ای فروخته شد، هرگز بازسازی نمی‌شود: اصلاحات به‌صورت نسخه جدید ارسال می‌شوند، بنابراین فایلی که خریدار دانلود می‌کند همان فایلی است که اسکن شده است.
هشدارهای کاذبی که بیشترین درس را به ما دادند
- یک کامنت که با «هر پاس با عبارت ... پایان می‌یابد» شروع می‌شد، به‌عنوان رمز عبور برنامه Gmail علامت‌گذاری شد. آن رمزها چهار گروه چهار حرفی هستند و این عبارت هم همین‌طور است. ما کامنت را بازنویسی کردیم.
- بازه آدرس مشترک 100.64.0.0/10 که توسط NAT سطح اپراتور و Tailscale استفاده می‌شود، به‌عنوان آدرس خصوصی علامت‌گذاری شد.
- نام یک واحد systemd مانند
[email protected]شبیه یک آدرس ایمیل به نظر می‌رسید و یک شناسه فروشگاه نمونه (placeholder) مانند9NXXXXXXXXXXشبیه یک محصول واقعی.
کامنتی که بازنویسی کردیم؛ سه مورد دیگر فقط برای همان کیت و همان الگو مجاز شمرده شدند، نه به‌صورت سراسری، بنابراین کیت بعدی به همان سخت‌گیری کیت اول اسکن می‌شود. یک هشدار کاذب یک دقیقه هزینه دارد، اما از دست دادن یک کلید هزینه بسیار بیشتری خواهد داشت.
هر کیت فروخته‌شده از این فرآیند عبور کرده است، با صفر مورد یافته در هر انتشار.